Climate Science Glossary

Term Lookup

Enter a term in the search box to find its definition.

Settings

Use the controls in the far right panel to increase or decrease the number of terms automatically displayed (or to completely turn that feature off).

Term Lookup

Settings


All IPCC definitions taken from Climate Change 2007: The Physical Science Basis. Working Group I Contribution to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, Annex I, Glossary, pp. 941-954. Cambridge University Press.

Home Arguments Software Resources Comments The Consensus Project Translations About Donate

Twitter Facebook YouTube Pinterest

RSS Posts RSS Comments Email Subscribe


Climate's changed before
It's the sun
It's not bad
There is no consensus
It's cooling
Models are unreliable
Temp record is unreliable
Animals and plants can adapt
It hasn't warmed since 1998
Antarctica is gaining ice
View All Arguments...



Username
Password
Keep me logged in
New? Register here
Forgot your password?

Latest Posts

Archives

Climate Hustle

Mit: Lód na Grenlandii przyrasta

Co mówi nauka...

Lodu na Grenlandii ubywa, co potwierdzają liczne niezależne pomiary satelitarne i naziemne.

Argument sceptyków...

Lądolód grenlandzki rośnie. „Nawet, gdyby prawdą było, że lody Grenlandii topnieją w ‘rekordowym’ tempie, to po siedmiu i pół roku globalnego ochłodzenia przyczyną nie może być globalne ocieplenie. Prawdziwa sytuacja na Grenlandii jest opisana w pracy Johannessen i in. (2005): altimetry satelitarne ustaliły, że średnia grubość całego lądolodu grenlandzkiego w latach 1993-2003 rosła w tempie ok. 5cm/rok - w sumie przyrastając o ponad pół metra." (Christopher Monckton)

W związku z anegdotycznymi doniesieniami, że nowe pokłady śniegu stopniowo zasypują opuszczone stacje radarowe na Grenlandii, niektórzy wierzą, że lądolód grenlandzki rośnie. Jak zwykle, najprościej dojść prawdy analizując wyniki badań naukowców zajmujących się bilansem masy lądolodu Grenlandii.

: Bilans zmian masy lądolodu grenlandzkiego

Rysunek 1: Bilans zmian masy lądolodu grenlandzkiego od lat pięćdziesiątych XX w., na podstawie trzech różnych zbiorów danych (Jiang 2010). O metodach pomiaru bilansu masy przeczytaj tutaj.

Dane zbierane za pomocą wielu niezależnych metod pomiarowych wskazują, że lodu na Grenlandii nie tylko ubywa, ale wręcz ubywa go coraz szybciej (Velicogna 2009). Ponadto z obserwacji wynika, że chociaż do niedawna proces ten zachodził głównie na południowych i południowo-zachodnich krańcach Grenlandii, to obecnie straty obserwuje się także w północno-zachodniej części lądolodu (Khan 2010).

Zdarzało się co prawda, że na wyższych szerokościach geograficznych odnotowywano wzrosty masy lodu, ale jednocześnie w niskich szerokościach – zwłaszcza wzdłuż strefy brzegowej, gdzie lodowce cielą się do oceanów – lodu w tym czasie ubywało, i to w coraz szybszym tempie (Rignot i Kanagaratnam 2006).

Podsumowując, zgodnie z aktualnym stanem wiedzy, opartym na najlepszych dostępnych metodach badawczych, lądolód grenlandzki traci masę i tempo tych strat dramatycznie wzrosło po roku 2000.

Więcej informacji na temat tego mitu jest na stronie Nauka o Klimacie:
Nauka o Klimacie

Translation by Irek Zawadzki, . View original English version.



The Consensus Project Website

THE ESCALATOR

(free to republish)

Smartphone Apps

iPhone
Android
Nokia

© Copyright 2017 John Cook
Home | Links | Translations | About Us | Contact Us